Altın
%
Dolar
%
Euro
%
Bitcoin
%
Eth
%
Önümüzdeki 5 gün boyunca
Mükemmelin Mümkünatsızlığı
ZOOM

Mükemmelin Mümkünatsızlığı

Küçükken mükemmel olmak ve çok çalışmak desteklendi ama o küçük çocuğun gerçekte kim olduğu çokça muamma kaldı… Doğada ‘mükemmel’ gözlemlenebilir mi peki? Yoksa doğamızla zır bir işe kalkışmış, ‘mükemmelin yolunda’ mahvolup, yolun tadını kaçırmaktan başka bir şey yapmıyor muyuz? Bize öğretilmiş, bizim de geleneği devam ettirmeye çalıştığımız bu ‘mükemmel’, acaba ne kadar mümkünatlı?

Editör :Simay Vardar
Yayın Tarihi :20 Eyl 2022
Süre :2 Bardak

Çocuklukta İşlenen 'Mükemmel' Beklentisi

Eğer çocukluğunuzda sizden sadece ‘kendiniz olmanız’ beklendiyse, gerçekten şanslısınız. Gençlik ve olgunluk dönemlerinizde de kendinize daha uygun bir portre çizmeniz/çizmiş olmanız da daha muhtemelen… Çocukluğunda ‘mükemmellik’ beklenenlere göre daha mutlu olduğunuzu da söyleyebiliriz. Garip ki, ebeveynler çocuklarından yaptığı şeyi en iyi şekilde yapmalarını ister. Bu elbet, çocuk için de güzel olabilirdi. Tabii, eğer kendini tanıyorsa. Fakat, mükemmellik beklenen alanlar, hayatın hemen her alanı olunca, bu beklentiyi karşılayabilen hiçbir canlı yoktur. Herkesin yetenekleri farklıyken, mükemmellik sadece dokunulamayan bir ufuk çizgisine benzer.
Peki, doğada mükemmel olan ne var ki? Mükemmel olmak, doğamıza uygun ve mümkün bir şey mi?

Mükemmel değil, Uyumlu Olan

Mükemmel olanı bir ‘daire’ olarak tanımlayabiliriz. Doğada daireye, yani adını koyduğumuz mükemmelliğe benzer sadece iki şey var: Güneş ve Ay. Bunlar dışında, doğadaki hiçbir izdüşüm, hareket ya da şekil oranlı bir daireye yaklaşmıyor. Fakat, oranlar mevcut. Buna göre; doğada, Fibonacci oranında bir spiral görebiliriz. Arıların yaptığı petekten altıgenleri izleyebiliriz. Mozaikler ya da şeritler görebiliriz. Labirent ve çatlaklar görürüz. Fakat, bir yakası ‘mükemmel bir şekilde’ diğeriyle kavuşmuş bir daire görmeyiz. Fakat, maalesef, yetiştirilme tarzımız bizden ‘daire’ beklemiş olabilir. Biz de bunu öğrendiğimiz için kendimizi daireye, yani mükemmelliğe yakınlaştırmaya çalışırız.
Bu sefer de çatlaklardan başka bir şey bulamayız ve bunu ‘hezimet’ sanabiliriz… Oysa bu doğamıza uygun muydu? Doğada güçlü ya da mükemmel olan değil, uyumlu olan türlerde değil miydi gerçek ‘güç’?

Mükemmel Olsun Diye Mahvolmak

Mükemmelin ısrarı; sürekli bir şeylerin peşinde koşmakla ve pek de tatmin olmamakla gösterir kendini. Aslında bir ‘ideal’ gibi görünürken, saf bir hayalden çıkar, bir hastalık gibi sirayet eder sanki bize. Her şeye müdahele etmeye ve şeyi yönetmeye çalışmak, en güzeli olacak diye yürüdüğün yolda, aslında en önemli şeyi kaçırmak: Yolu. Mükemmele ulaşmak istiyorsak, ilerimize mükemmel bir daire çizeriz. O dairede her şey tıkır tıkır çalışır. Öyle güzel çalışır ki, yoldaki hiçbir aksaklığa tahammül edemeyeceğimiz, çarpık bir vizyonumuz olur. Oysa, doğadaki spiral bize yolun dışına taşmayı ve ancak bu şekilde gelişebileceğimizi söylemez mi? Biz ideal ‘mükemmelimiz’ ufkumuzda, belki de hiç bize uygun olmayan bir yola girmiş olamaz mıyız?
Belki de bizle tam uyumlu bir uğraşı, epey uyumsuz yollardan kendimizi adamaya çalışıyoruzdur. Öncelikle tırtıklı, hatta bir şeye benzemeyen şekiller çizmeyi içimiz kaldırmıyor da olabilir. Mükemmelliyetçilik bunu gerektirir çünkü. Oysa, garip de olsa kendi şeklimizi tanımaya çalışsak, doğamız bu şekillerin tekrarıyla, kendi içinde mükemmellik barındıran bir sisteme doğurmaz mıydı bizi?

Bir şeylerin mükemmel olmasını beklerken; yolların dönüp dönüp muazzam bir şekilde bizi aynı anksiyeteye nasıl da soktuğuna bakın… Burada mükemmeli bulabiliriz aslında: Mükemmel olsun diye girdiğimiz çalışmalar bir şekilde diğer ucunda aynı kaygıyla bizi buluşturur. Anksiyete, işimizin başlangıç ve bitiş noktası olduğundan, belki bu mükemmel bir daire çizebilirdi. Oysa, biraz gevşettiğimiz kravatımız ve ciğerlerimize ‘elimizden geleni yapıp keyif almakla’ doldurduğumuz nefes, bizi ömür boyunca seve seve ilerleyebildiğimiz kendimize özgü spirale sokabilirdi… Bazen labirent de olabilir, kabul. Sonuçta doğada bunu da gözlemleriz. Fakat, daire gibi iki ucu kapalı değil ya, bir şekilde çıkar yola ulaşabilirdik… Bizi bir kaygıdan diğerine sürükleyen mükemmel ise… sağlıksız ve mümkünatsız sanki… ne derdiniz?
Yukarı Kaydır